10 kunstwerken van Vermeer die u moet kennen

Johannes Vermeer, geboren in 1632, noemde zichzelf een belangrijk stuk van de Nederlandse kunstgeschiedenis in het relatief korte leven dat hij leefde. Zijn schilderijen verbeelden geen scènes van grootsheid, maar in plaats daarvan herkenbare scènes van het dagelijkse middenklasse-leven. Ze zien er nu misschien vreemd uit, maar wat ze echt doen, is ons een venster geven op het leven dat normale mensen 400 jaar geleden zouden hebben geleefd. Hier zijn tien Vermeer-schilderijen die u niet mag missen.

Diana en haar nimfen

Om het volledige verloop van Vermeers ontwikkeling als kunstenaar te zien, moet je beginnen met Diana en haar nimfen, wat waarschijnlijk zijn eerste schilderij is dat nog steeds bestaat. Het is ongebruikelijk voor een Vermeer, omdat het een scène uit de Romeinse mythologie weergeeft in plaats van een Nederlandse scène uit de middenklasse; in plaats van Diana te laten zien met haar gebruikelijke vrolijke geest en chique regalia, verschijnt ze echter als een jonge vrouw omringd door een groep metgezellen. De plechtige stemming - elk meisje, hoewel in een groep, op de een of andere manier behoorlijk eenzaam lijkt - geeft dit schilderij een ander niveau van interesse.

vrouw met een parel oorbel

Girl with a Pearl Earring is tegenwoordig het meest iconische schilderij van Vermeer, mede dankzij de historische roman en vervolgens de film met dezelfde naam die respectievelijk in 1999 en 2003 werd geproduceerd. Naast een onderwerp dat opvallend veel op Scarlet Johansson lijkt, is het schilderij om verschillende redenen opvallend. Wie is het meisje, dat zo klaaglijk naar het publiek kijkt vanaf haar schouder? Waarom is ze voorlopig zo exotisch gekleed? Hoe kwam ze aan iets dat zo dierbaar was als de pareloorring (waarvan sommigen hebben gespeculeerd dat het waarschijnlijker is dat ze van gepolijst tin zijn gemaakt)? Het schilderij wordt getoond in het Mauritshuis in Den Haag als u deze vragen persoonlijk wilt overdenken.

De allegorie van het schilderen

De Allegorie van de schilderkunst, ook wel de kunst van het schilderen genoemd, is in veel opzichten opmerkelijk. Om te beginnen is het het op één na grootste werk van Vermeer, en het is het meest complex in termen van iconografie en compositie. Een van de meest indrukwekkende elementen is zijn gebruik van licht; alles is duidelijk natuurlijk en verlicht de ruimte net zoals een open raam erop schijnt. Er zijn ook tal van historische symbolen in het schilderij, zoals een tweekoppige adelaar aan de bovenkant van de kroonluchter. De nazi's waren erg geïnteresseerd in het verkrijgen ervan, wat volgens sommigen te danken is aan de historische symboliek.

De kleine straat

Vermeer schilderde het grootste deel van zijn binnenwerk met menselijke onderwerpen, dus The Little Street valt op door zowel het onderwerp als het feit dat het de enige is die hij buiten schilderde. De gebouwen die hij koos voor dit kleine schilderij lijken onopvallend, maar de geometrische compositie en sterk contrasterende kleuren van het stuk laten het echt tot leven komen. Hoewel er veel onderzoek is gedaan naar de exacte locatie van de gebouwen, koos hij waarschijnlijk deze straat en deze gebouwen omdat zijn tante, moeder en zus er allemaal woonden.

De muziekles

De muziekles, die je kunt vinden in de Royal Collection in St. James's Palace in Londen, toont een heel typische Vermeerscène - hoewel het niet correct aan hem werd toegeschreven tot 1866, meer dan 200 jaar nadat hij het had geschilderd. Het toont een jonge vrouw die een muziekles krijgt van een oudere leraar die naast haar staat met een waakzaam oog. Dit schilderij fungeerde als een testcase voor de technieken van Vermeer in de documentaire Tim's Vermeer uit 2013, waarin de documentairemaker probeerde uit te vinden of Vermeer al dan niet optische apparaten voor zijn schilderij gebruikte.

Gezicht op Delft

In View of Delft biedt Vermeer een zeldzaam volledig beeld van zijn geboortestad. Stadsgezichten waren op dat moment niet het meest populaire type schilderij, wat bijdraagt ​​aan het unieke karakter ervan. Het schilderij is niet al te groot - iets meer dan een vierkante meter - maar het geeft inzicht in de stad op dat moment dat het waarschijnlijk onmogelijk is ergens anders te komen. Zijn achting voor zijn geboortestad is duidelijk in de manier waarop hij het afbeeldt op een manier die zowel mooi als volledig natuurlijk is. Dit is een andere die je in het Mauritshuis kunt vinden, of als je een muntenverzamelaar bent, vind je een versie ervan gedrukt op gouden en zilveren herdenkingsmunten uitgegeven door de Koninklijke Nederlandse Munt in 2011.

Vrouw met een waterkan

Vrouw met een Waterkan werd het eerste schilderij van Vermeer dat de reis over de Atlantische Oceaan naar de Verenigde Staten maakte, wat het in 1887 deed. Nu kun je het nog steeds vinden in het Metropolitan Museum of Art in New York City. Dit schilderij is een uitstekend voorbeeld van hoe eenvoud kan opbloeien tot schoonheid, omdat het onderwerp gewoon een normaal meisje is dat bij een raam staat met een kan met water, zoals de naam al doet vermoeden. Haar omgeving toont verschillende aspecten van het dagelijks leven - een tafelkleed, een schotel voor de waterkan, blauw materiaal gedrapeerd over een stoel - en ze komen allemaal samen om op de een of andere manier iets meer te produceren.

De astronoom

In The Astronomer volgt Vermeer de populaire trend in de 17e-eeuwse Nederlandse schilderkunst van het weergeven van wetenschappers aan het werk. De astronoom in kwestie kijkt naar een bol van de hemel, maar een aantal objecten in de kamer wijzen ook op Vermeers focus op religie. Het boek op de tafel spoort de wetenschapper aan om 'inspiratie van God' te zoeken en het schilderij aan de muur achter hem toont een scène met Mozes. Het schilderij, dat zich nu in het Louvre in Parijs bevindt, heeft een litteken uit zijn ietwat turbulente geschiedenis - de nazi's grepen het in 1940 bij de Joodse familie Rothschild en stampten er een swastika op.

Het wijnglas

Het eerste dat opvalt aan The Wine Glass is de felle kleuren. Alles lijkt uit het schilderij te springen, bijna te fel om echt te zijn - de gebrandschilderde panelen op de ramen, een blauw gordijn verlicht door de zon, de rode jurk van de vrouw, het gouden frame op de achterwand. Vermeer schilderde dit waarschijnlijk toen hij pas ongeveer 27 was, wat een buitengewone volwassenheid onthult in een zo jonge schilder. De scène zelf biedt voldoende vragen voor degene die ernaar kijkt - wat is de relatie tussen de twee mensen? Waarom zien ze er allebei zo subtiel en ongemakkelijk uit?

De allegorie van het geloof

De Allegorie van het geloof, een van de latere werken van Vermeer, heeft een aantal overeenkomsten met de eerder genoemde Allegorie van de schilderkunst, namelijk dat het zijn enige twee werken zijn die zo expliciet diepere, complexe betekenissen en symboliek hebben. De Allegorie van het geloof neemt echter een sprong in de barokke schilderkunst met de dramatische pose van de vrouw die daar wordt afgebeeld, en het schilderij zit vol met religieuze iconografie. Dit varieert van het zeer voor de hand liggende, zoals het grote schilderij van Christus aan het kruis achter haar, tot iets minder, zoals de doornenkroon op een boek en de gouden appel en de geplette slang op de vloer.

 

Laat Een Reactie Achter